Dainik Aikya - Published from Satara (Maharashtra,India) Published on,
 
Search Tag:     From Date:     To Date:     Section:    
Total Results: 14
लालूप्रसाद यादव बिहारचे मुख्यमंत्री असताना, आपल्या राज्यातले रस्ते चित्रपट अभिनेत्री हेमामालिनी हिच्या गालासारखे गुळगुळीत-सुंदर-मुलायम असल्याचा जाहीर दावा केला होता. लालूप्रसाद यांचे बिहारी ढंगाचे बोलणे अतिशयोक्तीचे  आणि बेलगाम असल्याने विरोधकांनी त्यांच्या त्या वक्तव्याची टर उडवतानाच, बिहारमधल्या खड्डेमय रस्त्यांचा पंचनामा केला होता. बिहारची राजधानी पाटणा शहरातल्या रस्त्यांची तेव्हा झालेली दुर्दशा आणि खड्डे कुठे, किती, कसे आहेत, हे ही उपग्रह वृत्तवाहिन्यांनी रोजच खड्ड्यातल्या रस्त्यातून वाहतूक करणार्‍या जनतेला दाखवले होते. आता मध्यप्रदेशचे मुख्यमंत्री शिवराजसिंह चौहान हेही आपल्या राज्यातल्या सुरेख, सुंदर रस्त्यांबाबत अमेरिकेत केलेल्या वक्तव्याने टीका आणि वादळात सापडले आहेत. चौहान हे तसे संयमी आणि तोलून मापून बोलणारे नेते. त्यांचे भान भाषण करताना, विरोधकांवर टीका करतानाही फारसे कधी सुटत नाही. विरोधकांच्या टीकेला प्रत्युत्तर देताना त्यांचा संयम कायम असतो.
Friday, October 27, 2017 AT 09:06 PM (IST)
हिंदू धर्मात प्राचीन काळापासून देवदेवतांची पूजा अर्चा, यात्रा-उत्सवांच्या, दर्शनाच्या परंपरा सुरू आहेत. काळ बदलला तरीही देशाच्या विविध राज्यातल्या देवदेवतांच्या मंदिरातल्या पारंपरिक प्रथा मात्र मोडलेल्या नाहीत. काही अनिष्ट प्रथा मात्र बंद झाल्या-मोडल्या गेल्या. भारतातल्या सर्व मंदिरात देवदेवतांच्या मूर्तींची षोडशोपचारे पूजा अर्चा परंपरागत पद्धतीने केली जाते. पण, भारता शेजारच्या नेपाळ राष्ट्रात मात्र गेली अनेक शतके जीवित देवीची पूजा करायची परंपरा अद्यापही अस्तित्वात आहे. जगातले एकमेव हिंदू राष्ट्र असा लौकिक असलेल्या नेपाळमधली राजेशाही संपली. या देशात लोकशाही राजवट प्रस्थापित झाली. पण तरीही जीवित देवीची प्रथा मात्र या लोकशाही राज्यातही कायम राहिली आहे. राजेशाही असताना राजा या कुमारी-जीवित देवीचे दर्शन घेत असे. नेपाळच्या राजघराण्याने ही प्रथा सुरू ठेवली होती.
Wednesday, October 04, 2017 AT 09:14 PM (IST)
हिंदू धर्मात प्राचीन काळापासून देवदेवतांची पूजा अर्चा, यात्रा-उत्सवांच्या, दर्शनाच्या परंपरा सुरू आहेत. काळ बदलला तरीही देशाच्या विविध राज्यातल्या देवदेवतांच्या मंदिरातल्या पारंपरिक प्रथा मात्र मोडलेल्या नाहीत. काही अनिष्ट प्रथा मात्र बंद झाल्या-मोडल्या गेल्या. भारतातल्या सर्व मंदिरात देवदेवतांच्या मूर्तींची षोडशोपचारे पूजा अर्चा परंपरागत पद्धतीने केली जाते. पण, भारता शेजारच्या नेपाळ राष्ट्रात मात्र गेली अनेक शतके जीवित देवीची पूजा करायची परंपरा अद्यापही अस्तित्वात आहे. जगातले एकमेव हिंदू राष्ट्र असा लौकिक असलेल्या नेपाळमधली राजेशाही संपली. या देशात लोकशाही राजवट प्रस्थापित झाली. पण तरीही जीवित देवीची प्रथा मात्र या लोकशाही राज्यातही कायम राहिली आहे. राजेशाही असताना राजा या कुमारी-जीवित देवीचे दर्शन घेत असे. नेपाळच्या राजघराण्याने ही प्रथा सुरू ठेवली होती.
Wednesday, October 04, 2017 AT 09:13 PM (IST)
वि. वा. शिरवाडकर यांनी लिहिलेल्या ‘नटसम्र्राट’ या नाटकाने मराठी रंगभूमीवर नवा इतिहास घडवला. एक काळ मराठी रंगभूमीवर आणि प्रेक्षकांवर अधिराज्य गाजवणार्‍या अप्पासाहेब बेलवलकर या नटसम्राटाच्या जीवनाच्या उत्तरार्धात झालेली शोकांतिका, हे या नाटकाचे कथासूत्र. रंगभूमीवरून निवृत्त झाल्यावर नटसम्राट अप्पासाहेब बेलवलकर आपला राहता बंगला, पैसा अडका हे सारे काही आपल्या लाडक्या (!) मुला- मुलीला बक्षीसपत्राद्वारे देऊन टाकतात. पण,  या लाडक्या मुलाकडून होणार्‍या अपमानास्पद वागणुकीने स्वाभिमानी अप्पासाहेब बेलवलकर पत्नी कावेरीसह आपलेच घर सोडतात. त्यांची विवाहित मुलगी त्यांना आश्रय देते. पण, आपल्या बंगल्यातल्या नोकरांच्या खोल्यात ठेवते. मुलीनेच पैसे चोरल्याच्या केलेल्या आरोपाने व्यथित झालेले बेलवलकर मुलीचेही घर सोडून आपल्या गावी जायचे ठरवतात. पण, त्या घरात पोहोचायच्या आधीच त्यांच्या पत्नीचेही निधन होते. कफल्लक अप्पासाहेब बेलवलकर पूर्णपणे निराधार-निराश्रित होतात. त्यांच्या जीवनाची वृद्धावस्थेत फरपट होते. मुंबईतल्या फूटपाथवर बूटपॉलिश करून पोटाची खळगी भरणारा मुलगा त्यांना आश्रय देतो. सांभाळतो.
Friday, August 11, 2017 AT 09:12 PM (IST)
एकदा एक माणूस अरण्यात भटकत होता. अतिशय थकल्याने तो एका घनदाट वृक्षाखाली बसला. योगायोगाने तो कल्पवृक्ष होता. तहानेने व्याकूळ झाल्याने त्याच्या मनात आले, या अरण्यात पाणी मिळेल काय असा विचार करीत असतानाच त्याच्या पुढ्यात जलकुंभ येऊन थांबला. आश्‍चर्यचकित होऊन पाणी पिऊन त्याने तहान शमविली. काही वेळाने भूक लागल्याने त्याने उत्तम भोजनाची इच्छा केली असता विविध पदार्थांनी व पक्वान्नांनी भरलेले भोजनाचे ताट त्याच्या पुढ्यात आले. भोजन करून तो तृप्त झाला. भोजनानंतर वामकुक्षी घ्यावी असा विचार करताच एक सुंदर शय्या तेथे स्थापित झाली व तो त्यावर सुखनैव विश्रांती घेऊ लागला. झोपून उठल्यावर त्याने पाहिले, की सूर्यकिरणे संधिकाळात पसरली होती. त्याने विचार केला, आता तर संध्याकाळ झाली. या वनात राहाणे आता युक्त नाही, एखादा हिंस्र प्राणी किंवा सिंह येऊन मला खाऊन तर टाकणार नाही ना असा त्याने विचार करताच एका सिंहाने येऊन त्याच्यावर झडप घालून त्यास खाऊन टाकले. कथा उपदेश : आपले मनच कल्पवृक्षाप्रमाणे असते. जशी इच्छा तशी फळे!
Thursday, August 03, 2017 AT 08:53 PM (IST)
1 2 3
 
© Copyrights 2010 Dainik Aikya.com - All rights reserved.
of
Powered By: