Dainik Aikya - Published from Satara (Maharashtra,India) Published on,
 
एकदा एका उन्मत्त हत्तीनं वृक्षाला धडक दिली. चिमणा-चिमणीचं घरटं उद्ध्वस्त होऊन खाली पडलं. त्यातली अंडी फुटून गेली. ती दोघं दु:खी झाली. हत्तीला धडा शिकवायचा होता त्यांना पण कसा, हा प्रश्‍न होता. त्याचं सांत्वन करायला आलेल्या माशी, बेडूक व सुतार पक्ष्यानं मिळून एक युक्ती केली. चिमणा-चिमणीला धीर दिला. आपण दुर्बल असलो तरी काय झालं? बलाढ्याशी लढा देऊ. मग ठरल्याप्रमाणे हत्तीच्या कानापाशी माशी गुणगुणली. खड्ड्याच्या टोकापाशी बेडकानं आवाज काढला.

Friday, December 01, 2017 AT 11:31 AM (IST)

स्वामी विवेकानंद पाश्‍चात्य देशांचा प्रवास करून परत आले आणि त्यानंतर त्यांची प्रकृती खूपच खालावली. डॉक्टरांनी त्यांना संपूर्ण विश्रांतीचा सल्ला दिला म्हणून ते दार्जिलिंगला गेले. तेथे असतानाच त्यांना बातमी समजली की, कलकत्त्यात प्लेगने हाहाकार माजवला आहे. हजारो लोक मृत्युमुखी पडले आहेत. आपण अशावेळी विश्रांती घेत बसणे पूर्णपणे चूक आहे असे स्वामीजींना वाटले.

Saturday, November 25, 2017 AT 11:30 AM (IST)

इराणचा क्रूरकर्मा बादशहा नादिरशहाने ‘बुद्धीचे बळ नि मनगटाची मस्ती’ यांच्या जोरावर दिल्लीपर्यंत धडक मारून सामˆाज्य विस्तार केला. त्यावेळी दिल्लीच्या तख्तावर मोहम्मदशाहा रंगीले हे होते. या दिल्लीपतीने विजयी नादिरशहाला हत्तीच्या अंबारीत बसवून शहराची सैर घडवण्याचा हुकूम दिला. शाही पीलखान्यातील ऐरावतासारखा उमदा हत्ती हजर झाला. सोन्याची अंबारी, भरजरी झूल, त्याला रुप्याच्या झालरी नि झिरमिल्या, मोत्यांच्या माळा, इराणच्या शहाला हत्ती हे वाहन अपरिचित होते.

Friday, November 24, 2017 AT 11:18 AM (IST)

एका घनदाट जंगलात खळखळ वाहणार्‍या नदीच्या किनार्‍यावर एक विशाल वटवृक्ष होता व दुसर्‍या किनार्‍यावर एक वेळूचे झाड होते. ते अगदीच पातळ व लवचिक होते. वटवृक्षाला आपल्या विशालतेचा गर्व होता. तो वेळूच्या झाडाला म्हणाला, तुझे जीवन निरर्थक आहे. तुझ्या पातळपणामुळे तू कोणालाही सावली देऊ शकत नाहीत. फळे, फुले नसल्याने पशुपक्षीही तुझ्याजवळ येत नाहीत. याउलट माझी सावली, फळे, फुले यांचा सर्वांना उपयोग होतो.

Wednesday, November 22, 2017 AT 11:34 AM (IST)

एकदा एका सिंहाने आणि गाढवाने भागीदारीत शिकार करण्याचे ठरवले. हिंडता हिंडता ते रानटी मेंढराच्या एका गुहेपाशी आले. सिंह गाढवाला म्हणाला, ‘आपण असे करूया, मी गुहेच्या बाहेर उभा राहतो. तू आत जाऊन जोरजोरात ओरडायला सुरुवात कर. सगळ्या रानटी मेंढ्या घाबरून बाहेर येतील आणि मग मी त्यांचा फडशा पाडतो’, असे म्हणून सिंह बाहेर गुहेच्या दारापाशी पाळतीवर राहिला. गाढवालाही सिंहाची युक्ती पटली आणि त्याने आत घुसून मोठ्याने खिंकाळण्यास सुरुवात केली.

Monday, November 20, 2017 AT 11:40 AM (IST)

एका शहरात एक वेड्यांचे इस्पितळ होते. तेथील वेडे पहावे म्हणून एक माणूस इस्पितळात गेला. त्याने अनेक वेडे पाहिले. त्यांच्यापैकी त्याने एक तरुण व सुरेख वेडा पाहिला. त्याच्या शेजारी बसून त्याने त्याला विचारले की, ‘अरे, तू येथे कसा आलास?’ तो तरुण म्हणाला, ‘तुमचा हा प्रश्‍न बरोबर नाही पण त्याचे उत्तर मी देतो. त्याचे असे झाले, मी लहानपणापासून बुद्धिमान होतो त्यामुळे माझ्या वडिलांना वाटे मी मोठा विद्वान व्हावा. माझ्या आईला वाटे मी मोठा श्रीमंत व्हावा.

Saturday, November 18, 2017 AT 11:28 AM (IST)

एकदा एका गावात खूप मोठा उत्सव होता. मिरवणुकीची तयारी चालली होती. गावातील मोठमोठे लोक मिरवणुकीत सामील झाले होते. ज्या रस्त्यावरून मिरवणूक जाणार होती त्या रस्त्याची सफाई करण्यात येत होती. सगळीकडे रोषणाई केली होती पण अचानक त्या स्वच्छ रस्त्यावर एका कुत्र्याने मलविसर्जन केले. सेवक अवाक् झाले. काही क्षणात मिरवणूक येतच होती. अत्यंत कमी वेळ होता. त्यामुळे सेवकांना काय करावे सुचेना.

Thursday, November 16, 2017 AT 11:29 AM (IST)

तरुण पती तीर्थयात्रेस निघाला. पत्नी विरहाच्या आशंकेने व्याकुळली. तिचे मन वळवण्याची बरीच खटपट केली. पण नवरोजी बधले नाहीत. अखेर तिने तब्बेतीची काळजी घ्या, असे काकुळतीने विनविले. आईने घरगुती वनस्पतींचे बाळकडू पाजलेले. त्यामुळे एक तोडगा तिला आठवला. जाण्याच्या वाटेवर नेहमी चिंचेच्या झाडाखाली झोपत जा नि परतीच्या वाटेवर आठवणीने निंबाखाली’. तसे तिने पतीकडून वचन घेतले. दोन महिने तरी पतिराज दूर राहणार होते. पण आता निश्‍चित होती. तिच्या मनासारखे झाले.

Wednesday, November 15, 2017 AT 11:27 AM (IST)

महात्मा गांधीजी आफ्रिकेतलं काम संपवून ज्या दिवशी मुंबईस परत आले त्या दिवशीची ही गोष्ट. मुंबईच्या वृत्तपत्रांचा एक बातमीदार थेट मुंबई बंदरावरच गांधीजींना भेटला. गांधीजी बोटीतून उतरून धक्क्यावर येताच, तो पुढे जाऊन गांधीजींना म्हणाला, ‘गुड मॉर्निंग, मिस्टर गांधी !’ तो इंगˆजीत बोलू लागताच त्याला गांधीजींनी हटकलं. ते त्याला म्हणाले, ‘अरे भाई, तुम्ही हिंदी आहात नि मीही हिंदीच आहे. तसंच तुमची नि माझीही मातृभाषा गुजरातीच आहे.

Saturday, November 11, 2017 AT 11:50 AM (IST)

आयुष्यात आपल्याला पुढे जायचे असेल, यशस्वी व्हावयाचे असेल तर भरपूर काबाडकष्ट, परिश्रम करण्याची तयारी हवी. यश तसे मिळत नाही. प्रतिभा म्हणजे दुसरं काही नाही. ‘नव्याण्णव टक्के घाम नि एक टक्का राम ।‘ असे म्हणतात. (जीनियस इज नाइन्टीनाइन परसेंट... पास्िंर्परेशन अँड वन परसेंट इान्िंस्परेशन) लेखनाची ढोरमेहनत, काबाडकष्ट यांना सीमा नसते.

Friday, November 10, 2017 AT 11:20 AM (IST)

© Copyrights 2014 Dainik Aikya.com - All rights reserved.
of
Powered By: